Om u meteen uit uw lijden te verlossen: ik heb positief nieuws gekregen!

Vandaag was de radioloog dokter van dienst. Weer een nieuw gezicht. Het was een vrouwelijke professor die elke dag alleen maar naar borsten kijkt. Iemand met bakken ervaring die doortastend te werk ging. Ze vergeleek de echo met de MRI van gisteren, zag dat die verkleuringen overeen kwamen, en besloot de koe bij de hoorns te vatten. Normale patiënten zou ze over 6 maand laten terugkomen voor een MRI om te zien of er iets ‘bougeert’.

Maar ik ben geen normale patiënt. Dat weten we ondertussen. Ik ben een multidisciplinair geval, en daarbij: er is haast bij. Er werd dus ter plekke een biopsie genomen. Ik kreeg veel uitleg tijdens heel de procedure. Eerst kwam er een spuit in mijn borst voor de verdoving, dan volgde een mini-sneetje, en ten slotte zette ze aan met een pistool. Een omgekeerd pistool weliswaar. Want in plaats van iets af te vuren, werden er stukjes weefsel weggenomen. Het instrument had een handvat en een vrij brede, lange buis, dat dan in het sneetje werd ingebracht. 5 schoten in totaal. Lichtelijk pijnlijk omdat ze door mijn dicht weefsel moest duwen, maar echt te doen. Ik was allang blij dat ik hiervoor niet nog eens op een andere dag moest terugkomen. Kordaat stelde ze me gerust. Waarschijnlijk is het niets. Ze wilt alleen weten wat daar precies zit. Want blijkbaar heb je bij goedaardig weefsel ook verschillende categoriën. Vertaling: waarschijnlijk heb je geen kanker.

1000kg van mijn schouders. Ik zal kunnen slapen vannacht.

Voor de definitieve uitslag is het nog wachten tot eind volgende week, maar  ik heb er alle vertrouwen in dat het dik ok is. Ik ben dan ook superblij dat mijn geplande chemokuur op 4 en 5 januari gewoon zal doorgaan. (dat is een zin waarvan ik niet had gedacht hem ooit te hoeven uitspreken)

Ik wil iedereen superhard bedanken voor de berichtjes, mailtjes, gedachten en kaarsen. Het heeft geholpen.

OEF!

x

Share: